(Tamil text follows the traditional Srirangam recitational flow used in devotional contexts; minor textual variants may exist across manuscripts.) உலகம் தன்னைத் தானே காத்துக் கொள்ளும் என்ற நம்பிக்கை பொய்யானது உலகம் அவன் அருளால் மட்டு
(Tamil text follows the traditional Srirangam recitational flow used in devotional contexts; minor textual variants may exist across manuscripts.) உலகம் தன்னை நம்பி நடந்தது உலகம் தன்னைச் சுமையாகக் கண்டது உலகம் அவனை நம்பியபின்னே உலகம் ஒளி கண்டது. Tirumazhisai Āzhvār opens
(Tamil text follows the traditional Srirangam recitational flow used in devotional contexts; minor textual variants may exist across manuscripts.) உலகம் தன்னை நம்பி நின்றது உலகம் தன்னை ஏமாற்றியது உலகம் அவனை நம்பியபின்னே உலகம் அமைதி கண்டது. Tirumazhisai Āzhvār opens this
(Tamil text follows the traditional Srirangam recitational flow used in devotional contexts; minor textual variants may exist across manuscripts.) உலகம் தன்னைத் தானே காக்காது உலகம் அவன் அருளால் காக்கும் உலகம் அவனை மறந்த நாளே உலகம் துன்பம் கண்டது
In ZANABIA, the Sun is not a thing in the sky. It is a presence. A witness. A patient elder who has watched the city grow fur, hooves, wings, whiskers, ambitions, mistakes, and quiet acts of kindness. Once every year—on the gentlest morning of the season—every Zanabian gathers
(Tamil text follows the traditional Srirangam recitational flow used in devotional contexts; minor textual variants may exist across manuscripts.) அறிவை நம்பி உலகம் ஓடியது அறிவு எல்லை கண்டேன் என்றேன் அறிவின் முடிவில் அருள் நின்றது அருள்
The aircraft was already impatient when ANTAR arrived. Lights hummed with confidence. The aisle smelled faintly of recycled air and optimism. Everyone else moved with the practiced urgency of people who knew where they were going—or at least pretended to. ANTAR did not. He stood for a moment, allowing
In Zanabia, news travels not by phones or pigeons, but by feelings. And this morning, the feeling was clear: Papa Woolybay was healing. Right on cue, the Mushbear family arrived at the Woolybay home—soft-footed, warm-hearted, and gently twitching their long, expressive moustaches. These weren’t ordinary moustaches. In Zanabia,
(Tamil text follows the traditional Srirangam recitational flow used in devotional contexts; minor textual variants may exist across manuscripts.) உண்மை அறியாது உலகம் உழன்றது உண்மை அறிந்தால் உழைப்பு தீர்ந்தது நன்மை தீமை வேறு இல்லை என்றே
(Tamil text follows the traditional Srirangam recitational flow used in devotional contexts; minor textual variants may exist across manuscripts.) நான்முகன் நாராயணன் பாதம் அறிந்த பின்னே தான்முகம் கொண்டு தவம் செய்தான் ஏனைய தெய்
Papa Woolybay did not fall exactly. He prefers the phrase “unexpected gravity negotiation.” Either way, the ground won, and his leg did not. By the time the Woolybay family finished arguing about whether this was fate, destiny, or just slippery optimism, Papa Woolybay was already at the Zanabia Clinic—because
(Tamil text follows the traditional Srirangam recitational flow used in devotional contexts; minor textual variants may exist across manuscripts.) நான்முகனும் தான்முகனும் தானாய் உலகம் படைத்தான் ஆன்முகம் காட்டி அருள் செய்தான் அவனே